Ci, co przychodzą w mroku... okiem Gudlejf Adventures

Moją ulubioną opowieścią Lovecrafta zawsze było "The Lurking Fear". Gdzieś tam człowiek rozumie, że Cthulhu, Yog-Sothoth oraz Hastur żyją tylko w naszej wyobraźni... Natomiast plemię kanibali brzmi jak niebezpieczeństwo o wiele bardziej realne. Ale czy to jest możliwe, aby w naszym świecie, w XX lub XXI wieku można było spotkać grupę żyjących w ukryciu, zdziczałych ludzi? Jeszcze jak! I właśnie o niej chciałbym dzisiaj opowiedzieć.

Legendy i opowieści o "dzikich ludziach" są spotykane w naszej kulturze na przestrzeni całej historii ludzkości. Od czasów, gdy naukowcy zaczęli badać kulturę oraz folklor rdzennych narodów Ameryk, Północnej Azji i Australii, pojawił się termin "niekontaktowe plemiona". Były to plemiona lub nawet grupy plemion, które odizolowały się od zewnętrznego świata i otaczających ich sąsiadów jeszcze długo przed nadejściem w te tereny europejskich kolonistów. Całkiem realnym przykładem takiego plemienia są mieszkańcy wyspy Sentinel Północny. Tamtejsi tubylcy skrajnie agresywnie reagują na wszystkich przybyszów zewnątrz. Są również dwa przykłady półmitycznych plemion z Syberii i Ameryki Północnej.

"Czuczuni" - dzicy ludzie z Jakucji i Kamczatki. Często są uważani za syberyjską odmianę Bigfoota. Jednak po zgłębieniu tematu i przeanalizowaniu opowieści rdzennych ludów tych ziem, sprawa wygląda trochę bardziej skomplikowanie. Miejscowi nazywają Czuczunów "Dzikimi Czukczami". Czyli nie uważają ich za przedstawicieli innego gatunku, a odrębne zdziczałe plemię. Czuczuni mają własny specyficzny język, prymitywną broń i wybitną sprawność fizyczną (potrafią biegnąć szybciej od dzikiego jelenia). Teoretycznie można założyć, że są to zdziczali wygnańcy z innych plemion Syberii lub odrębne "niekontaktowe plemię".

Do podobnych mitycznych ludzi można zaliczyć plemię "Nakani" z północnych terenów Kanady. Mimo braku realnych dowodów istnienia tego narodu, opowieści o nich często były dokumentowane w XIX i na początku XX wieku. Nakani, nazywani również "Złymi Indianami" występowali jako groźny, tajemniczy naród kryjący się w dzikich terenach i podziemnych jaskiniach północy Kanady. Tamtejsze plemiona grupy Dene czuli przed tym mitycznym ludem prawdziwy strach, asocjując ich z szaleństwem, porywaniem ludzi oraz mordowaniem całych osad. Niektóre opowieści mają też podobieństwo do legend o wendigo.

Biorąc pod uwagę opisy kultów z Zewu Cthulhu i innych opowieści Lovecrafta, całkiem niewykluczone, że takie odizolowane grupy ludzi nadal mogły wyznawać Wielkich Przedwiecznych, jako swoje bóstwa. Stanowią oni świetną inspiracji dla przygód na północy - badaczy na Syberii lub w Kanadyjskiej dziczy.